Sophia Loren – bosa wieśniaczka
W wieku zaledwie 23 lat Sophia Loren wyjechała do Hollywood, aby spełnić swoje marzenie. Jednak jej kariera nabrała rozpędu dopiero trzy lata później dzięki francusko-włoskiemu filmowi Barefoot Peasant Woman. Sophia Loren zyskała status międzynarodowej gwiazdy filmowej w latach 60. i 70. W latach 80. miała przerwę, po czym powróciła w 1990 roku filmem fabularnym Samedi, dimanche et lundi. Od tego czasu wystąpiła w zaledwie ośmiu filmach na przestrzeni ponad 30 lat.
Sophia Loren – Bosonoga wieśniaczka
Sophie Davant – C’est au programme
Sophie Davant zajmuje ważne miejsce we francuskim krajobrazie nadawczym. Odcisnęła swoje piętno na kilku programach, które prowadziła, takich jak “Fort Boyard”, “Toute une histoire” i “C’est au programme”, dzięki swojemu talentowi, humorowi i życzliwości. Od 2017 roku jest gospodarzem programu “Affaire conclue” na France 2 w godzinach popołudniowych, co dodatkowo wzmacnia jej więź z widzami. Można śmiało powiedzieć, że Sophie Davant nie planuje przejść na emeryturę.
Sophie Davant – C’est Au Programme
Évelyne Dhéliat – pogodynka TF1
Évelyne Dhéliat, córka francuskiego ojca i niemieckiej matki, urodziła się w Kolonii, ale dorastała w Paryżu. Po ukończeniu studiów anglistycznych na Sorbonie, rozpoczęła karierę telewizyjną w 1968 roku jako spikerka w ORTF, która została przekształcona w TF1 w 1975 roku, gdzie Évelyne Dhéliat zyskała rozgłos, prezentując programy takie jak “Le concours de l’Eurovision”. W 1985 roku otrzymała nagrodę “7 d’or” dla najlepszego spikera. Z biegiem czasu stała się gwiazdą prezenterki pogody TF1, którą to rolę pełni do dziś.
Évelyne Dhéliat – prezenterka pogody TF1
Claire Chazal – TF1 Weekend News
Claire Chazal, utalentowana dziennikarka i wyjątkowa kobieta telewizji, odcisnęła niezatarte piętno na historii wiadomości telewizyjnych we Francji. Przez 24 lata stała na czele piątkowych i weekendowych wiadomości na TF1, co jest prawdziwym osiągnięciem, biorąc pod uwagę trudność i wymagania tej pracy. Jej status wykracza poza zwykłego dziennikarza, do tego stopnia, że wystąpiła w kilku filmach, grając własną postać. Jej umiejętności i życzliwość sprawiły, że stała się prawdziwą gwiazdą francuskiej telewizji i nadal jest bardzo aktywna na ekranie, szczególnie na France 3 z “Le grand échiquier”.
Claire Chazal – TF1 Weekend News
Michèle Torr – Emmène-moi danser ce soir
Kiedy Michèle Torr wydała swój pierwszy album, C’est dur d’avoir 16 ans, w 1964 roku, był to natychmiastowy hit. Była niewątpliwie jedną z największych gwiazd ery yéyé. Jej triumf trwał nadal w latach 70-tych, kiedy to zaprezentowała swoją najsłynniejszą piosenkę, Emmène-moi danser ce soir, i wzięła udział w trasie Age tendre et têtes de bois w 2000 i 2010 roku, która dała jej dziesiątki koncertów. I jest zachwycona, ponieważ dało jej to szansę na ponowne przeżycie lat świetności.
Michèle Torr – Emmène Moi Danser Ce Soir
Macha Méril – Bez dachu nad głową i prawa
Macha Méril jest jedną z tych aktorek, którym udało się odkryć siebie na nowo na przestrzeni dziesięcioleci, pomimo kariery, która rozpoczęła się pod koniec lat pięćdziesiątych. Przez dziesięciolecia oscylowała między kinem a telewizją, występując w filmach takich jak Belle de jour i serialach takich jak Les Enquêtes du commissaire Maigret. W 1986 roku była nawet nominowana do Cezara dla najlepszej aktorki za występ w “Sans toit ni loi”. W ostatnich latach zaznaczyła swoją obecność w telewizji. W ciągu ostatniej dekady wystąpiła w około dziesięciu serialach.
Macha Méril – Sans Toit Ni Loi
Brigitte Bardot – I Bóg… stworzył kobietę
Brigitte Bardot wkroczyła do świata kina na początku lat 50-tych, natychmiast przyciągając uwagę swoją urodą. Stała się ikoną w 1956 roku, kiedy zagrała rolę w filmie Rogera Vadima “Et Dieu… créa la femme”. Jej kariera nabrała rozpędu, a kolejne piosenki i filmy przyniosły jej światową sławę. Jej ostatni film fabularny miał miejsce w 1973 roku i od tego czasu poświęciła cały swój czas i energię na obronę praw zwierząt. W rzeczywistości w mediach pojawia się tylko po to, by mówić o tej konkretnej kwestii, tak jakby jej poprzednia kariera aktorska nie miała już dla niej znaczenia.
Brigitte Bardot – I Bóg… stworzył kobietę
Sophie Marceau – La boum
Sophie Marceau przez wiele lat była postrzegana jako ulubiona kobieca osobowość Francji. Publiczność odkryła i przyjęła artystkę wraz z jej pierwszym filmem fabularnym “La boum”, wydanym w 1980 roku. Sophie Marceau nadal przyciąga uwagę reżyserów, co ułatwiło jej udział w czterech filmach w ciągu ostatnich trzech lat, w tym “I love America” i “Tout s’est bien passé”. Niedawno wyznała jednak, że myśli o zakończeniu kariery.
Sophie Marceau – La Boum
Alexandra Lamy – Un gars, une fille
Kariera Alexandry Lamy rozpoczęła się nieco później niż większości aktorek. Miała 28 lat, kiedy została wybrana do roli Chouchou w serialu komediowym “Un gars, une fille” emitowanym na France 2. Serial okazał się niezwykłym sukcesem, który otworzył jej drzwi do siódmej sztuki. Następnie zagrała szereg ról filmowych, z łatwością poruszając się między komediami i dramatami. Pozostaje ulubioną aktorką publiczności, a producenci cenią w niej tę cechę. Dlatego można ją również zobaczyć na ekranie, z trzema filmami w 2023 roku.
Alexandra Lamy – Un Gars, Une Fille
Christophe Dechavanne – Ciel, mon mardi!
Christophe Dechavanne jest jednym z gospodarzy, którzy odcisnęli znaczące piętno na historii francuskiej telewizji. Jego szczerość i poczucie humoru uczyniły z niego wyjątkową osobę, uwielbianą przez widzów. Był gospodarzem niezliczonych udanych programów, w tym Ciel, mon mardi! Witaj, c’est nous! Od 2022 roku jest głównym komentatorem Quelle époque, a także bierze udział w innych programach, takich jak La ferme célébrités.On est là pour vous to program prowadzony przez Léę Salamé, który przejął On n’est pas couchés w sobotnie wieczory na France 2. To dla niego całkiem nowa rola, ale świetnie się zaaklimatyzował.
Christophe Dechavanne – Ciel, Mon Mardi!
Denise Fabre – Madame êtes-vous libre?
Niewiele osób o tym wie, ale Denise Fabre miała okazję służyć jako druhna Walta Disneya i jego żony podczas ich pobytu w Nicei, gdy miała zaledwie 16 lat. Prawie wyjechała z nimi do Stanów Zjednoczonych, ale była zbyt młoda, by podjąć tak ekstremalną decyzję. Z pewnością nie żałuje tej decyzji, ponieważ pozostanie we Francji pozwoliło jej prowadzić wymarzone życie. W rzeczywistości w latach 70. stała się gwiazdą prezenterką TF1 dzięki programom takim jak Madame êtes-vous libre? Od 2009 roku poświęciła się reżyserowaniu tras koncertowych Âge tendre i Têtes de bois.
Denise Fabre – Madame êtes Vous Libre
Marlène Jobert – Masculin féminin
W wieku 23 lat Marlène Jobert wpadła w oko słynnemu reżyserowi Jean-Luc Godardowi. Olśniony jej naturalnym blaskiem, wybrał ją do roli w swoim filmie Masculin féminin, w którym dzieliła ekran ze słynną Brigitte Bardot. Kariera Marlène Jobert osiągnęła szczyt w latach 70., a od połowy lat 80. zdecydowała się zmniejszyć częstotliwość swoich występów, aby poświęcić więcej czasu na życie prywatne. W uznaniu za całokształt kariery, w 2007 roku została uhonorowana nagrodą César d’honneur. Od czasu zakończenia kariery filmowej miała okazję poświęcić się innej pasji: pisaniu bajek dla dzieci.
Marlène Jobert – Masculin Féminin
Elsa Lunghini – Elsa
Z karierą trwającą 55 lat, 1200 piosenkami na koncie i statusem gwiazdy na całym świecie… Mowa oczywiście o Mireille Mathieu! Jedna z najbardziej znanych i słuchanych francuskich artystek na świecie. Sławę przyniosło jej “Mon credo”, jej pierwszy przebój z 1966 roku. Od tego czasu piosenkarka o niezwykłym głosie zdobyła niezliczoną ilość złotych płyt. Jej liczne piosenki, w tym “La dernière valse” i “Mille colombes”, są nadal coverowane we Francji i za granicą. Biorąc pod uwagę jej wiek, naturalne jest, że jest mniej aktywna niż wcześniej; jej ostatnie opus, Mes classiques, pochodzi z 2018 roku.
Elsa Lunghini – Elsa
Patricia Kaas – Mon mec à moi
Przełom Patricii Kaas nastąpił w 1988 r. wraz z wydaniem jej debiutanckiego albumu, który zawierał takie hity jak “Mon mec à moi” i “Mademoiselle chante le blues”. Została również uznana za najlepszą debiutantkę roku podczas rozdania nagród Victoires de la Musique. Lata 90. i 2000. były również owocne dla Patricii Kaas, z kolejnymi triumfami, w tym albumem “Kabaret”, wydanym w 2008 roku. W ciągu swojej kariery sprzedała prawie 20 milionów albumów, ale nie zamierza na tym poprzestać. Mówi, że będzie tworzyć muzykę tak długo, jak będzie w stanie.
Patricia Kaas – Mon Mec à Moi
Jacques Charrier – Les tricheurs
Prawdziwi fani kina, zwłaszcza ci, którzy dobrze znają czarno-białe filmy, doskonale zdają sobie sprawę z wpływu Jacquesa Charriera na francuski krajobraz filmowy. Był on prawdziwą ikoną od późnych lat 50-tych do wczesnych 70-tych. Oprócz kariery filmowej, podobno był również w związku z największą francuską gwiazdą swoich czasów: Brigitte Bardot. Pomimo sukcesu, Jacques Charrier zdecydował się przedwcześnie przerwać karierę aktorską, aby poświęcić się malarstwu.
Jacques Charrier – Oszustwa
Brigitte Fossey – Zakazane gry
Brigitte Fossey miała wyjątkowy początek kariery. Zadebiutowała na ekranie w wieku zaledwie 5 lat w filmie Jeux interdits , który przyniósł jej nagrodę dla najlepszej aktorki na Festiwalu Filmowym w Wenecji. Brigitte Fossey, pomimo swojej niezwykle długiej kariery, nadal ma silne pragnienie działania. Nadal jest bardzo aktywna w świecie filmu, telewizji i teatru. Aby to zilustrować, niedawno odbyła tournée po całej Francji ze sztuką “Je t’écris moi non plus”.
Brigitte Fossey – Zakazane gry
Bob Sinclar – Love generation
Bob Sinclar jest jednym z najbardziej znanych francuskich DJ-ów na świecie. Kultywował swój dar przez kilka lat, pasjonując się muzyką elektroniczną od 17 roku życia, zanim w 1998 roku wydał swój pierwszy album. Siedem lat później stał się globalną gwiazdą dzięki swojemu hitowi “Love Generation” i od tego czasu wydał wiele utworów, które odurzyły parkiety taneczne na całym świecie, takie jak “World Hold On” i “Rock This Party”. Chociaż ostatni album studyjny wydał w 2013 roku, nadal wydaje utwory i występuje co roku.
Bob Sinclar – Love Generation
Anny Duperey – Stavisky
Na początku swojej kariery Anny Duperey żonglowała telewizją i teatrem. Jej pierwsza znacząca rola filmowa pojawiła się w 1967 roku. Odniosła sukces w filmie “Stavisky” u boku Jean-Paula Belmondo. Anny Duperey nie pojawia się tak często na srebrnym ekranie jak kiedyś, ale nadal regularnie filmuje. Ostatnio wystąpiła w filmie Sur les chemins noirs i wzięła udział w piątym sezonie programu rozrywkowego Mask Singer.
Anny Duperey – Stavisky
Eddy Mitchell – No Boogie Woogie
Kiedy myślisz o francuskiej scenie rockowej, nazwisko Eddy Mitchell jest często jednym z pierwszych, które przychodzą na myśl. Był on nawet liderem pierwszego francuskiego zespołu rockowego “Les chaussettes noires”, ale w 1962 roku zdecydował się na karierę solową. W trakcie swojej kariery artystycznej Eddy Mitchell wydał ponad trzydzieści albumów i odcisnął piętno na francuskiej muzyce dzięki swoim amerykańskim wpływom. Zdecydował się zakończyć występy na żywo, ale nie przeszkodziło mu to w wydawaniu nowego albumu prawie co trzy lata.
Eddy Mitchell – Pas De Boogie Woogie
Évelyne Leclercq – Tournez manège!
Évelyne Leclercq rozpoczęła swoją karierę w telewizji we wczesnych latach 70-tych, ale to prowadzenie kultowego programu “Tournez manège!” w latach 80-tych naprawdę umieściło ją na mapie. Stała się główną gwiazdą TF1. Prowadziła program z wielkim sukcesem przez osiem lat. Chociaż Évelyne Leclercq od kilku lat nie pojawia się na ekranie, pozostaje bardzo zaangażowana, szczególnie w wolontariat. Od 2007 roku sponsoruje organizację charytatywną “Le lever de soleil des pit’chounes”, która wspiera dzieci dotknięte rzadkimi lub sierocymi chorobami.
Évelyne Leclercq – Tournez Manège!
Francis Huster – Le dîner de cons
Francis Huster jest uosobieniem aktora z pasją. Sposób, w jaki mówi o swoim zawodzie w telewizji, sprawia wrażenie, że jego praca jest centrum jego życia. Jest ekspertem w dziedzinie wielkich autorów, których dzieła adaptuje na scenę. W ciągu swojej 50-letniej kariery wystąpił w niezliczonych filmach, serialach telewizyjnych i sztukach teatralnych. Jest wielkim aktorem, który będzie wytrwale grał, dopóki nie będzie fizycznie do tego niezdolny. Francis Huster jest jeszcze daleki od przejścia na emeryturę.
Francis Huster – Le Dîner De Cons
Line Renaud – Snow Star
Co możemy powiedzieć o Line Renaud? Dzięki swojej imponującej długowieczności i wszechstronności jest jedną z najbardziej emblematycznych postaci w panoramie francuskich mediów. Swoją karierę rozpoczęła w 1944 roku, a pierwszy wielki triumf odniosła w 1950 roku w filmie “Étoile des neiges”. Line Renaud, która nadal przeciera swój artystyczny szlak poprzez piosenkę, teatr i film, mogła być zadowolona ze swoich osiągnięć. Zdecydowała się jednak pozostać aktywna i wspierać ważne sprawy. Od lat 80. jest głównym graczem w walce z AIDS, organizując dedykowane wydarzenia.
Line Renaud – Étoile Des Neiges
Mimie Mathy – Joséphine ange gardien
Od wielu lat Mimie Mathy jest uwielbianą postacią wśród Francuzów i nie bez powodu. Od 1997 roku wciela się w rolę Joséphine w “Joséphine, ange gardien”, co świadczy o ogromnej popularności serialu na przestrzeni lat. Jej kariera zawodowa na tym się nie kończy, ponieważ regularnie pojawia się w innych produkcjach telewizyjnych, takich jak “I love you coiffure” w 2020 roku i “Le prix de la trahison” w 2022 roku. Co więcej, jest jedną z artystek najbardziej zaangażowanych w Restos du cœur, co jest kolejnym świadectwem jej życzliwości i troski.
Mimie Mathy – Joséphine Ange Gardien
Gérard Depardieu – Les valseuses
Gérard Depardieu zdobył swój pierwszy przebój filmem “Les valseuses”, wydanym w 1974 roku. Obecnie uznawany jest za ikonę francuskiego kina i jednego z najbardziej cenionych aktorów ostatnich dekad. Dzięki swojemu talentowi udało mu się nawet przebić do Hollywood, grając w takich filmach jak “Zielona karta” i “Człowiek w żelaznej masce”, a jego wybitne występy przyniosły mu wiele nagród, w tym Cezara i Złoty Glob. Pomimo wszystkich triumfów, jego pasja do sztuki nie osłabła, dlatego nadal kręci kilka filmów rocznie.
Gérard Depardieu – Les Valseuses
Gérard Jugnot – Les bronzés
Gérard Jugnot rozpoczął swoją karierę w teatrze, jako członek trupy Splendid, i nie trzeba było długo czekać na sukces, ale tym razem na dużym ekranie, nadal w towarzystwie swoich towarzyszy Splendid. “Les bronzés” był wielkim triumfem w kinach. Gérard Jugnot znalazł się w centrum uwagi, rozpoczynając swoją karierę. Dzięki różnorodności swoich umiejętności konsekwentnie żonglował rolami dramatycznymi, takimi jak “Les choristes”. Pomimo swojego wieku nadal błyszczy jako aktor i pozostaje czołową postacią kina, zawsze zachwycając swoich fanów.
Gérard Jugnot – The Bronzés
Hervé Vilard – Capri c’est fini
Od 14 roku życia Hervé Vilard zaczął myśleć o karierze muzycznej. Michèle Torr i Christophe byli jego pierwszymi zwolennikami, a jego pierwszy głośny triumf przyszedł wraz z hitem “Capri, c’est fini”. Od tego czasu cieszył się serią hitów, w tym “Nous”, “Reviens” i “Méditerranéenne”, a przez całą swoją karierę sprzedał ponad 40 milionów albumów i współpracował z niektórymi z najbardziej znanych autorów piosenek na świecie. W 2020 roku opublikował autobiograficzne dzieło zatytułowane “Du lierre dans les arbres”, w którym ujawnił się jak nigdy dotąd.
Hervé Vilard – Capri C’est Fini
Marthe Villalonga – Un élément ça trompe énormément
Marthe Villalonga rozpoczęła karierę teatralną pod koniec lat 50., a następnie przeniosła się do telewizji i filmu. Jej kariera nabrała rozpędu w latach 70-tych, dzięki takim hitom jak “Le clair de terre”, “Un élément ça trompe énormément” i “Ma saison préférée”. Przez całą swoją karierę Marthe Villalonga doskonale wcieliła się w rolę żydowskiej matki lub babci, cementując swoją pozycję w uczuciach dużej liczby Francuzów. Pomimo zaawansowanego wieku, pozostaje pasjonatką swojego zawodu i nadal jest wiodącą postacią w filmie, telewizji i teatrze.
Marthe Villalonga – Jeden element może być bardzo zwodniczy
Jacques Dutronc – Et moi, et moi, et moi
Jacques Dutronc rozpoczął swoją karierę muzyczną w latach 60-tych z takimi hitami jak “Et moi, et moi, et moi” i “Il est cinq heures, Paris s’éveille”. Miał również udaną karierę filmową, grając w filmach takich jak “Place Vendôme” i “Van Gogh”, z których ten ostatni przyniósł mu Cezara dla najlepszego aktora w 1992 r. Jacques Dutronc założył także grupę muzyczną z Johnnym Hallydayem i Eddym Mitchellem, z którymi dał wiele koncertów. Na przykład w 2017 roku “Les vieilles canailles” zaprezentował serię koncertów, które zachwyciły kilka pokoleń fanów muzyki.
Jacques Dutronc – Et Moi, Et Moi, Et Moi
Michel Sardou – La maladie d’amour
Michel Sardou jest znanym artystą, który poruszył wiele pokoleń piosenkami takimi jak “La maladie d’amour”, “Je vais t’aimer” i “Les lacs du Connemara”. Jego sława rozpoczęła się w latach 70. i od tego czasu nie odniósł sukcesu. Jego najnowszym wydawnictwem jest album koncertowy zatytułowany “La dernière danse”. Dzięki swojej długiej karierze i niezwykłemu sukcesowi Michel Sardou zasłużył sobie na miejsce wśród najwybitniejszych francuskich artystów.
Michel Sardou – La Maladie D’amour
Nathalie Roussel – Guy de Maupassant
Nathalie Roussel po raz pierwszy zyskała rozgłos w wieku 18 lat dzięki występowi w “Les Violons du Bal”. Jednak to mały ekran dał jej najwięcej postaci w całej jej karierze. Szczególnie wyróżniła się w “Guy de Maupassant”. Następnie skoncentrowała swoje wysiłki na teatrze, gdzie miała szczęście pracować z kilkoma wybitnymi reżyserami. Od 2021 roku kariera Nathalie Roussel nabrała nowego tempa. Gra Florence Gallo, starszą wersję głównej bohaterki, we francusko-belgijskim serialu Je te promets. To dowód na to, że gdy talent jest obecny, możliwości mogą pojawić się w każdej chwili.
Nathalie Roussel – Guy De Maupassant
Pierre Richard – Koza
Pierre Richard to jeden z najwybitniejszych francuskich aktorów swojego pokolenia. Jego dar był tak autentyczny, że widzowie mogli poczuć jedynie empatię dla jego postaci. La chèvre”, “Les fugitifs” i “Les compères” można wymienić jako niektóre z jego najbardziej znanych filmów, wszystkie wydane w latach 70-tych i 80-tych. W uznaniu jego wyjątkowej kariery otrzymał honorowego Cezara w 2006 roku, rzadkie wyróżnienie dla aktora. Aby udowodnić, że nie stracił nic ze swojej świetności, w 2020 roku został nagrodzony Molierem za występ solowy. To wyróżnienie dowodzi, że jego talent aktorski pozostał nietknięty pomimo upływu lat.
Pierre Richard – Koza
Claire Nadeau – Les Tuche
Claire Nadeau wystąpiła w popularnych komediach, takich jak “Les visiteurs 2”, “On connaît la chanson” i “Les Tuche”. W teatrze zdobyła nagrodę Moliera dla najlepszej aktorki drugoplanowej w 2010 roku, po kilku nominacjach. Występowała również w telewizji w popularnych serialach komediowych, takich jak “Kaamelott” i “Fais pas ci, fais pas ça”. Pomimo długiej, ponad pięćdziesięcioletniej kariery i wieku, Claire Nadeau jest niezmiennie utalentowana i cieszy się dużym zainteresowaniem wśród reżyserów. Na przykład w 2023 roku była aktywna w filmie, telewizji i teatrze.
Claire Nadeau – The Tuches
Marcel Amont – Tout doux, tout doucement
Nie możesz wspomnieć o music-hallu we Francji bez wspomnienia Marcela Amonta, ponieważ odegrał on ważną rolę w rozpowszechnianiu tego gatunku muzycznego. W trakcie swojej kariery wyprodukował 32 albumy i ponad 800 numerów muzycznych. Hity Marcela Amonta to między innymi “Tout doux, tout doucement” i “Un mexicain basané”. To, co jest w nim szczególnie godne pochwały, to jego wytrwałe pragnienie kontynuowania kariery. W rzeczywistości, pomimo zaawansowanego wieku, nadal jest aktywny. Na przykład w 2021 roku opublikował swoje pierwsze dzieło fabularne, Adieu la belle Marguerite. Jego osiągnięcia pokazują, że nigdy nie jest za późno na realizację swoich aspiracji.
Marcel Amont – Tout Doux, Tout Doucement
François Valéry – Dream in Blue
W młodości François Valéry aspirował do bycia piłkarzem. Jego plany uległy jednak zmianie po tym, jak matka podarowała mu na urodziny gitarę. Pierwszy triumf odniósł w wieku 20 lat z utworem “Une chanson d’été”, a następnie w latach 80. z takimi hitami jak “Disco Brasilia” i “Aimons-nous vivants”. “Dream in Blue”, współpraca z Sophie Marceau, pozostaje jego największym triumfem do dziś. Nawet po tylu latach seria koncertów François Valéry’ego w 2019 roku jest świadectwem jego niesłabnącej pasji, tak jak na początku jego kariery.
François Valéry – Dream In Blue
Eva Green – Innocents
Mając za matkę czołową aktorkę i ikonę piękna, taką jak Marlène Jobert, nie jest łatwym zadaniem. To prawda, że jest to ciężkie brzemię do udźwignięcia, ale trzeba przyznać, że Eva Green zdołała wyróżnić się z tłumu, zdobywając doskonałą reputację w branży filmowej. Dzięki swojej oszałamiającej urodzie i występom w filmach takich jak “Niewinni” i “Sin City” stała się jedną z najbardziej szanowanych aktorek swojego pokolenia. Ma napięty harmonogram w 2023 roku, z kilkoma filmami na swoim koncie, w tym “Trzej muszkieterowie”.
Eva Green – Niewinni
Claude Sarraute – Wielkie głowy
Claude Sarraute to francuska dziennikarka, która zasłynęła zarówno w radiu, jak i telewizji. Jest znana jako jedna z czołowych komentatorek popularnych programów, takich jak “Les Grosses Têtes”, “On a tout essayé” i “On va s’ gêner”. Współpracowała z takimi sławami jak Philippe Bouvard i Laurent Ruquier. Claude Sarraute jest również autorem czternastu książek, w tym wielu autobiograficznych. Dziś, po niezwykłej i długiej karierze, zdecydowała się zakończyć karierę, aby odpocząć i cieszyć się czasem z rodziną.
Claude Sarraute – Les Grosses Têtes
Patrick Sébastien – Le plus grand cabaret du monde
Kiedy Patrick Sébastien rozpoczął swoją karierę w 1974 roku jako impersonator i komik, nie miał pojęcia, że stanie się jednym z najważniejszych i najdłużej działających gospodarzy i producentów we francuskiej telewizji. Jest twórcą takich kultowych programów jak “Le grand bluff” i “Le plus grand cabaret du monde”. Oprócz roli gospodarza, którą nadal pełni, jest także regularną osobowością telewizyjną i piosenkarzem, regularnie wydając albumy. Ze względu na różnorodność swoich talentów zajmuje wyjątkową pozycję w sercach Francuzów.
Patrick Sébastien – Le Plus Grand Cabaret Du Monde
Michel Drucker – Vivement dimanche
Michel Drucker jest nierozerwalnie związany z francuską telewizją. Jest emblematyczną postacią na francuskiej scenie medialnej i nikt nie może kwestionować jego statusu. W rzeczywistości wszyscy go kochają. Miał szczęście wyprodukować kilka programów, które odcisnęły głębokie piętno na pokoleniach, takich jak “Champs-Élysées”, “Stars 90” i “Vivement dimanche”.Michel Drucker, pomimo zaawansowanego wieku i wielu problemów zdrowotnych w ostatnich latach, nadal patrzy w przyszłość. Można by pomyśleć, że chciałby zakończyć karierę, ale powiedział, że zamierza ją kontynuować przez kolejne dziesięć lat.
Michel Drucker – Vivement Dimanche
Patrick Bruel
Patrick Bruel, muzyczna ikona i wzór do naśladowania dla całego pokolenia młodych ludzi, jest uznawany za jednego z czołowych francuskich artystów. Ma na swoim koncie wiele przebojów, w tym “Place des grands hommes”, “J’ te l’ dis quand même” i “Qui a le droit”. Patrick Bruel jest także aktorem z niezwykłą filmografią. Wystąpił w kilku uznanych filmach fabularnych, w tym w “Marche à l’ombre” i “Le prénom”, za który otrzymał nominację do Cezara dla najlepszego aktora. Prawie czterdzieści lat po debiucie nie myśli o przejściu na emeryturę. W 2022 roku wydał nowy album zatytułowany “Encore une fois”.
Patrick Bruel
Simone Garnier – Tournez Manèges
Simone Garnier zainspirowała się telewizją w bardzo młodym wieku, podziwiając talent prezenterów takich jak Jacqueline Joubert. Jej aspiracje zostały również zrealizowane, gdy miała około 23 lat, kiedy dostała pracę jako prezenterka w Télé-Lyon. Jednak to właśnie jako prezenterka naprawdę zabłysnęła w swojej karierze, w szczególności dzięki programom takim jak “Intervilles”, “Jeux sans frontières” i “Tournez manège”. Przeszła na emeryturę po 1991 roku i obecnie mieszka z mężem.
Simone Garnier – Tournez Manèges