Szalony król: historia króla Ludwika II Bawarskiego

Przyszłe panowanie Ludwika było już skazane na porażkę

Pomimo rozległego wykształcenia, nauczyciele Ludwika wkrótce uznali, że brakuje mu cech niezbędnych do bycia królem. Rządzenie krajem wiązało się z wieloma obowiązkami i brakiem czasu na cokolwiek innego. Ludwik był bardziej zainteresowany sztuką i architekturą niż praktycznymi aspektami rządzenia. Oprócz zamiłowania do sztuki, nauczyciele Ludwika zauważyli, że posiadał on szereg osobistych cech i cech, które czyniły go nieodpowiednim do przywództwa. Uważali, że jego samotniczy styl życia i emocjonalne emocje utrudnią mu podejmowanie racjonalnych decyzji i skuteczne zarządzanie krajem. Był dziwny, ale bardziej niż większość ludzi zdawała sobie z tego sprawę.

Przyszłe rządy Ludwika były już skazane na porażkę

Spotkanie, które na zawsze zmienia jego życie

Ludwik był zadowolony ze swojego życia, ale zawsze czuł, że czegoś mu brakuje. Dopiero w 1863 roku młody książę zrozumiał, co to było: koleżeństwo. Po przydzieleniu mu sanitariusza o imieniu Prince Paul, obaj spędzili trzy tygodnie poznając się nawzajem. Recytując wiersze, para odkryła, że obaj uwielbiają Richarda Wagnera. Richard był niemieckim kompozytorem, którego Ludwig od dawna podziwiał. W rzeczywistości to, co najbardziej cenił w swoim życiu, to uznanie i miłość. Niestety, Ludwig i książę Paul nie mieli zbyt wiele czasu, aby wyrazić swoją miłość, gdy wydarzyła się tragedia i Ludwig został powołany do wojska.

Spotkanie, które zmieniło życie

Życie księcia staje w miejscu

Od dzieciństwa Ludwik robił wszystko, by przygotować się do objęcia tronu. Jednak król nie wykazywał żadnych oznak choroby, więc książę skorzystał z okazji, aby cieszyć się życiem i rzeczami, które cenił. Wszystko wydawało się iść dobrze, dopóki wszystko nie poszło nie tak. Król niespodziewanie zachorował, a jego stan gwałtownie się pogorszył. Zanim Louis zdążył zrozumieć, co się dzieje, 19-letni książę został zmuszony do zajęcia miejsca na tronie. Niezależnie od tego, czy czuł się gotowy, czy nie, był królem i wszyscy czekali na jego następny ruch. Niestety, jego brak doświadczenia był widoczny od samego początku.

Życie księcia stanęło w miejscu

Pokazując swoją nową siłę

pamiętasz, jak mówiliśmy, że Ludwik pasjonował się sztuką i architekturą? Teraz, gdy został królem, nie próbował tego ukrywać. W rzeczywistości postanowił wykorzystać swoją nową pozycję i przedłożyć je nad politykę i sprawy państwowe. Pierwszą rzeczą, jaką zrobił jako król, było wezwanie faceta, który sprawił, że coś poczuł: Richarda Wagnera. Jego kolejnym projektem była budowa nowego Teatru Dworskiego, coś co lubił robić jako architekt. Ludwig postrzegał to jako nowy i ekscytujący rozdział w swoim życiu, ale jego ludzie uznali to za przerażające. Nie trzeba było długo czekać, aby ludność wyrobiła sobie nieprzychylną opinię o nowym królu. Różnił się on od poprzednich władców, a plotki szybko się rozprzestrzeniły.

Pokazując swoją nową siłę

Obsesja, która wykracza poza uwielbienie

Do tej pory wszyscy w Bawarii byli świadomi fascynacji króla Richardem Wagnerem. Z czasem jednak wielu przekonało się, że było to coś więcej. Fascynacja Ludwiga kompozytorem wydawała się mieć więcej wspólnego z człowiekiem niż z jego muzyką. Krążyły plotki, że król był romantycznie związany z Ryszardem, a oni nie byli przekonani co do ich prawdziwości. W tym czasie Ryszard miał romans z kobietą o imieniu Cosima. Tak więc, chociaż kompozytor raczej nie zaakceptował zalotów króla, nie odrzucił ich. W rzeczywistości mógł je wspierać.

Obsesja, która wykraczała poza uwielbienie

Jego romantyczne konotacje były jasne jak kryształ

Ludwig żywił uczucia do Ryszarda i nie próbował ich ukrywać. Chociaż opinia publiczna mogła jedynie snuć domysły, kompozytor miał dowody na myśli króla w otrzymanych listach. Chociaż Ryszard był heteroseksualny, zdawał sobie sprawę, że kultywowanie uczucia Ludwiga do niego może działać na jego korzyść. Tak więc Ryszard zareagował na listy króla z tymi samymi emocjami. W jednym z nich przeczytał nawet: “Jakie szczęście mnie otacza! Piękny sen się spełnił! Jak mogę wyjaśnić magię tej godziny? Jestem w Twoich anielskich ramionach. Jesteśmy blisko siebie… Kompozytor rozumiał, co robi. Nie rozumiał tylko, jak śmiertelne może to być.

Jego romantyczny wydźwięk był krystalicznie czysty

Król został zmuszony do podjęcia trudnej decyzji

Ryszard był znany ze swojego śpiewu, ale prowadził też kontrowersyjny styl życia. Mógł oszukać króla swoimi listami miłosnymi, ale nie konserwatystów w Bawarii. Pierwsza przeszkoda na drodze Ludwika jako króla pojawiła się w 1865 roku, kiedy musiał zwolnić Ryszarda. Król cierpiał w wyniku wygnania Ryszarda i żadna ilość czasu nie mogła tego poprawić. Napisał: “Nie mogę dłużej żyć z dala od niego. “Strasznie cierpię…” Louis uznał abdykację za jedyny sposób na zakończenie koszmaru. Jednak Ryszard potrzebuje Ludwika jako atutu.

Król musiał podjąć trudną decyzję

Jego pamiętnik zawierał skandaliczną prawdę

pamiętacie osobistego przyjaciela i ordynansa Ludwika, księcia Pawła? Wygląda na to, że ta dwójka była sobie znacznie bliższa, niż mogłoby się wydawać. Król Ludwik prowadził pamiętnik, w którym wyrażał swoje najskrytsze uczucia. Na tych stronach przyznawał się do swoich uczuć do innych mężczyzn i otrzymywał od nich intymne wiadomości. Król był homoseksualistą i zakochanym w przyjacielu z dzieciństwa. W przeciwieństwie do relacji z Ryszardem, uczucia Ludwika do księcia Pawła były odwzajemnione. Ordynans napisał: “O Ludwiku, Ludwiku, Ludwiku, jestem ci oddany! Nie mogłem znieść ludzi wokół mnie, więc stałem nieruchomo i myślałem o tobie, a kiedy widzę światło w twoim oknie w Residenz, mój puls przyspiesza”

Jego pamiętnik zawierał szokującą prawdę

Ludwik ukrywał swoje prawdziwe uczucia

Niewiele osób znało prawdziwe uczucia króla, a on sam starał się je ukrywać. Jego miłosne impulsy były sprzeczne ze wszystkim, czego uczyła go wiara katolicka. Już starał się pogodzić te dwie rzeczy, gdy otrzymał smutną wiadomość. W tamtych czasach ludzie przywiązywali wielką wagę do małżeństwa i posiadania potomka. Presja ta była dziesięciokrotnie większa, jeśli byłeś członkiem rodziny królewskiej. Kiedy więc Paul uległ tej presji w 1866 roku, Louis był zdruzgotany. Stracił swoją pierwszą prawdziwą miłość, a teraz musiał zmierzyć się z trudną rzeczywistością.

Ludwig ukrywa swoje prawdziwe emocje

Ciężar oczekiwań rośnie

Ludwig właśnie stracił dwie ze swoich wielkich miłości, ale wciąż miał bardziej naglące zmartwienia. Książę Paweł uległ presji społeczeństwa, a Ludwig zdał sobie sprawę, że będzie musiał zrobić to samo. Król potrzebował dziedzica tak szybko, jak to możliwe. Małżeństwo nie tylko zmniejszyłoby stres, ale także ochroniłoby poufność jego tajemnicy. Tak więc w 1867 roku król ogłosił zaręczyny ze swoją kuzynką, księżną Zofią Bawarską. Ludwig miał nadzieję, że ponieważ oboje kochali dzieła Richarda Wagnera, zakochają się w sobie. Jestem pewien, że nie musimy wam mówić, że nie żyli długo i szczęśliwie.

Waga oczekiwań rośnie

Wszystko się zmieniło, gdy poznał tego mężczyznę

Król zaakceptował fakt, że jego przyszłość będzie wiązała się z żoną i dziećmi, choć było to dla niego przygnębiające. Sprawy potoczyły się jednak lepiej dla króla, gdy tuż przed tym, jak miał powiedzieć “tak” Sophii, Louis spotkał stajennego ze swojej stajni o imieniu Richard Hornig. Oboje spędzali ze sobą coraz więcej czasu, jeżdżąc konno i spotykając się w odosobnionych zamkach. Pewnego dnia postanowili podążać za swoją pasją we Francji. Pomimo tego, że wciąż był zaręczony z Sophie, król udał się na romantyczne wakacje z Richardem udającym hrabiego von Berga. Jeśli kiedykolwiek istniały jakiekolwiek wątpliwości co do seksualności króla, zostały one rozwiane po tej podróży. Ludwik nie chciał poślubić kobiety i czas nie mógł tego zmienić.

Wszystko zmieniło się, gdy poznał tego mężczyznę

Nie było dzwonów weselnych

Im więcej czasu Luis spędzał z Ricardo, tym bardziej zdawał sobie sprawę, że nie może poślubić Sofii, nie mówiąc już o posiadaniu z nią dzieci. Wydawał się jednak być w sytuacji nie do utrzymania i potrzebował czasu na zaplanowanie kolejnego kroku. Jego podejście polegało na wielokrotnym odkładaniu ślubu. W końcu, po wielokrotnym odkładaniu ślubu i ciągnięciu za sobą narzeczonej, król odwołał ślub. Poinformował Sophię, że uważa ją “za siostrę” i że został zmuszony do zaakceptowania sytuacji, ukrywając prawdziwy powód swojej decyzji. Teraz, gdy był wolny od swoich zobowiązań, Louis pozwolił swojemu spojrzeniu błądzić.

Nie było dzwonów weselnych

Ich hojność nie znała granic

Chociaż królowie często mieli kochanki, rzadko mieli męskich partnerów. Ludwik utrzymywał jednak romantyczne relacje z kilkoma z nich. Dwa z jego najbardziej znanych związków były z węgierską gwiazdą teatralną Josefem Kainsem i dworzaninem Alfonsem Weberem. Ponieważ mężczyźni ci poświęcali swój czas i oddanie Ludwigowi, dostarczał im drogich prezentów i wystawnych przeżyć. Zaprosił Josefa, by towarzyszył mu podczas królewskich wakacji w Szwajcarii. Niestety, nowe miłosne zainteresowania króla sprowadziły go na manowce, pozostawiając jego kraj bezbronnym.

Jego hojność nie znała granic

Austria straciła niepodległość

Okazało się, że bawarscy ministrowie słusznie byli zaniepokojeni działaniami króla. Podczas wojny austriacko-pruskiej Austria została pokonana przez Prusy po zaledwie dwóch latach rządów. Było to oficjalne: kraj stracił niepodległość i żadna ilość czasu spędzonego sam na sam z ludem nie mogła tego odwrócić. Mimo to sytuacja króla pogorszyła się, gdy naród dołączył do Cesarstwa Niemieckiego w 1870 roku. Władza Ludwika słabła, ale on nie przejmował się tą sytuacją. Myślał tylko o swoich miłosnych zainteresowaniach i pasjonujących projektach.

Austria straciła niepodległość

Ministrowie rządu byli wobec niego podejrzliwi

Oprócz braku zainteresowania polityką, Ludwigowi brakowało cech monarchy. Nie lubił dużych zgromadzeń i chciał spędzać czas w samotności. Niestety, jego unikanie tych wydarzeń wzbudziło obawy wśród urzędników państwowych co do jego zdolności przywódczych. Luis rekompensował swój brak osobowości atrakcyjnym wyglądem. O dziwo, jego przystojna twarz i duże włosy zjednały mu ludzi. Jednak poszedł o krok dalej, aby zrekompensować swoje wady.

Ministrowie rządowi byli wobec niego podejrzliwi

Ludwik zwiedzał swój kraj

Król starał się zrekompensować swoje niedociągnięcia, podróżując po swoim kraju i starając się zatrzymywać i rozmawiać twarzą w twarz z ludźmi, których spotykał po drodze. Posunął się nawet do wręczania luksusowych prezentów wszystkim, którzy przyjmowali go w swoim domu. Był monarchą, którego pragnęli jego poddani. Czuł się jednak zmuszony do zrobienia jeszcze jednej rzeczy. Jego wycieczki zabrały go również poza granice kraju, gdzie widział i dokumentował piękne budynki. W 1867 r. Ludwik zdecydował, że nadszedł czas, aby jego kraj miał bajkowe zamki, a nawet wykorzystał swój osobisty majątek, aby zrealizować swoją fantazję. Dziś Swanstone New Castle i Linderhof Palace są przykładami wysiłków króla. Niestety, od tego momentu sprawy przybrały gorszy obrót.

Ludwik odkrył swój własny kraj

To przyniosło odwrotny skutek

Ludwik zdał sobie sprawę, że koszt wznoszenia zamków był zbyt wysoki dla jego ludu, więc zdecydował się wydać własne pieniądze. Niestety, zbyt późno zdał sobie sprawę, że była to fatalna decyzja. Do 1885 roku król był zadłużony na 14 milionów marek i nikt mu nie współczuł. Doradcy Ludwika wielokrotnie ostrzegali go, aby przestał, zanim znajdzie się w takiej sytuacji. Jednak im więcej mówili, tym mniej król ich słuchał. Zamiast zastosować się do ich rad, Ludwik porzucił swoje zobowiązania i pożyczył dodatkowe pieniądze od europejskich rodzin królewskich.

To przyniosło odwrotny skutek

Ministrowie podjęli działania

Ludwik nadal wydawał pieniądze, pomimo ostrzeżeń swojego gabinetu o konsekwencjach. Próbując ich uciszyć, król poprzysiągł wymienić ich wszystkich. Jego ministrowie poczuli, że stracili autorytet i postanowili zorganizować zamach stanu. Po długim namyśle ustalili, że najłatwiejszym sposobem na pozbycie się Ludwika będzie ogłoszenie, że jest chory psychicznie i niezdolny do skutecznego rządzenia. Najtrudniejszym elementem planu było uzyskanie dowodu jego niepoczytalności. Wystarczyło jednak kilka łapówek dla sług króla.

Ministrowie wzięli sprawy w swoje ręce

Sprawy stały się bardzo osobiste

Rozmawiając z jego sługami, gabinet dowiedział się wiele o swoim królu. Oprócz oczywistego braku zainteresowania oficjalnymi sprawami i skrajnej nieśmiałości, Ludwik miał pewne niezwykłe nawyki. Jadał na zewnątrz, gdy było zimno, ale latem nosił ciepłe ubrania. W gabinecie znajdowała się teraz dokumentacja “dowodów” na to, że jego król nie był już kompetentny do panowania. Uzbrojony w akta oskarżeń gabinet spotkał się z kanclerzem Cesarstwa Niemieckiego, Ottonem von Bismarckiem. Ku ich przerażeniu, kanclerz odrzucił ich raporty, odnosząc się do nich jako “szaleństw z kosza na śmieci i szafek króla”. Jednak nigdy nie ingerował w program gabinetu.

Sprawy stały się bardzo osobiste

Posunęli się o krok dalej

Rząd zdał sobie sprawę, że aby zdymisjonować króla, ich dowody muszą przekonać wszystkich o ich głupocie. Po kilku minutach kanclerz odkrył ich podstęp, więc ministrowie zdali sobie sprawę, że muszą zintensyfikować swoją grę. To właśnie wtedy zdecydowali się dodać psychiatrów. Po krótkim rekonesansie w okolicy, ministrowie Ludwiga znaleźli czterech psychiatrów, którzy zgodzili się podpisać ich wnioski. Najsmutniejsze było to, że żaden z tych lekarzy nigdy nie spotkał ani nie badał króla. Niemniej jednak ich diagnoza paranoi była znacząca i należało coś zrobić.

Posunęli się o krok dalej

Ludwik miał niechcianych gości

10 czerwca 1886 r. przybyli pod drzwi króla z deklaracją w ręku, spodziewając się zobaczyć Ludwika. Jednak nie wszyscy jego słudzy zwrócili się przeciwko niemu. W rzeczywistości ktoś dał mu cynk kilka godzin wcześniej. Zamiast spotkać się bezpośrednio z królem, spotkali się z jego strażnikami. Chociaż mogli to przewidzieć, nie mieli pojęcia, że jeden z najbardziej zagorzałych zwolenników Ludwika będzie z nimi. Baronowa Esperanza de Sarachaga nie tylko stanęła u boku strażników, ale także odpierała nieproszonych intruzów swoją parasolką. Niestety, jej wysiłki poszły na marne.

Luis miał niechcianych gości

W końcu brutalna rzeczywistość zaczęła do niego docierać

Wkrótce po otrzymaniu depozycji, władze mianowały Luitpolda księciem regentem Bawarii. Dopiero wtedy Ludwig zdał sobie sprawę z powagi sytuacji. Opcje Ludwiga zostały ograniczone do trzech. Mógł uciec, poddać się lub zakwestionować zarzuty. Gdy ludzie wokół niego błagali go, by wybrał jedną z dwóch pierwszych możliwości, Ludwik złożył oświadczenie, które przypieczętowało jego los. Były król odniósł się do “zaplanowanej zdrady” i “fałszywych oskarżeń”, ale to tylko wzmocniło oskarżenia gabinetu przeciwko niemu. Nikt mu nie wierzył, a Ludwik zdał sobie sprawę, że podjął złą decyzję.

W końcu twarda rzeczywistość zaczęła do niego docierać

Czekał zbyt długo

Kiedy Ludwig zdał sobie sprawę, że jego oświadczenie tylko pogorszyło sytuację, postanowił trzymać się swojego pierwotnego planu i uciec z kraju. Niestety, czekał zbyt długo i wszyscy to przewidzieli. Wczesnym rankiem 12 czerwca przybyła druga komisja, aby dokończyć to, czego nie udało się zrobić pierwszej: sprowadzić Ludwika z powrotem. Czekając w powozie, Ludwik starał się zrozumieć, co się dzieje i jak do tego doszło. Desperacko szukając odpowiedzi, zapytał jednego z psychiatrów: “Jak możecie nazywać mnie wariatem? Przecież nigdy wcześniej mnie nie widzieliście ani nie badaliście.” Stwierdzenie lekarza przeraziło Ludwiga jeszcze bardziej niż wcześniej.

Czekał zbyt długo

Pobyt króla został przerwany

Dr Gudden oświadczył Ludwigowi, że dowody, które widział, były tak “przytłaczające”, że nie sądzi, aby konieczne było właściwe badanie. Była to odpowiedź, która wstrząsnęła Ludwigiem do głębi i zniszczyła wszelką nadzieję, jaką jeszcze miał. Po przybyciu do zamku Berg, Ludwig i dr Gudden postanowili wybrać się na spacer wzdłuż plaży nad jeziorem Starnberg. Po dwóch i pół godzinie żaden z nich nie wrócił, więc wysłano grupę poszukiwawczą, aby ich odnaleźć. Pomimo ulewnego deszczu przeszukano całą posiadłość, aż natrafiono na makabryczne znalezisko. Martwe ciała Ludwiga i dr Gudden zostały odkryte w płytkich wodach przy brzegu o 22:30. Scena pozostawiła wszystkich z pytaniami.

Pobyt króla został przerwany

To była tajemnica od samego początku

jak zwykły spacer zamienił się w podwójne morderstwo? Wszyscy chcieli wiedzieć, ale miejsce zdarzenia i sekcja zwłok przyniosły więcej pytań niż odpowiedzi. Chociaż ich głowy i ramiona znajdowały się nad wodą, wielu zakładało, że utonęli. Pomysł ten został jednak szybko odrzucony, ponieważ płuca byłego króla nie zawierały wody. Podczas gdy autopsja Ludwiga nie przyniosła żadnych istotnych danych, ciało dr Guddena miało więcej do powiedzenia. Po bliższym zbadaniu koroner odkrył poważne obrażenia głowy i szyi, a także ślady uduszenia. Coś poszło bardzo nie tak, a odpowiedź na wszystkie jego pytania leżała po stronie rybaka.

Tajemnica od samego początku

Wyznanie rybaka

Kiedy Ludwig był królem, miał osobistego rybaka o imieniu Lidl. Po śmierci Lidla odkryto notatki, które ujawniły niepokojące wyznanie. Nie tylko opisywały one strategię ucieczki byłego króla, ale także stwierdzały, że “kazano mi przysiąc, że nigdy nie powiem pewnych rzeczy”. Według jego notatek, miał on wynieść Ludwiga na ramionach przed tłumem oddanych wielbicieli. Jednak spisek poszedł nie tak, zanim Ludwig wszedł na pokład łodzi. Według rybaka, z brzegu rozległ się głośny strzał, a Ludwig natychmiast wypadł. Wydawało się, że to przełom w sprawie, ale pojawił się poważny problem.

Wyznanie rybaka

Istnieje kilka teorii

Wyznanie rybaka nie wydaje się mieć sensu. Powiedział, że Ludwig został zastrzelony, ale na jego ciele nie znaleziono żadnych ran. Minęły lata, a ludzie na całym świecie nadal spekulują na temat tamtej nocy. Podczas gdy niektórzy spekulowali, że stres związany z ucieczką spowodował atak serca, inni twierdzili, że zabiła go lodowata woda. Jednak hrabina Josephine von Wrbna-Kaunitz podejrzewała, że został zamordowany. Trzymając płaszcz, który według niej należał do Ludwiga, odkryła dwie dziury na plecach. Jej zdaniem było to wszystko, czego potrzebowała, aby ustalić, co stało się z byłym królem.

Istnieje kilka teorii

Wiele o Ludwiku pozostaje tajemnicą

Ludwik mógł nie być najlepszym królem, ale jego lud go kochał. Dlatego wiadomość o jego tragicznej śmierci wywołała niepokój w całym kraju. Jeszcze smutniejszy jest fakt, że do dziś niewiele wiemy o królu. Największą niewiadomą jest niewątpliwie jego stan psychiczny, który nigdy nie został udowodniony ani obalony. Jedyne świadectwo, jakie posiadamy, pochodzi od jego bliskiej przyjaciółki i krewnej, cesarzowej Elżbiety. Według Elżbiety, “Król nie był szalony; był po prostu dziwakiem żyjącym w świecie fantazji. Mógł być traktowany z większym współczuciem, być może oszczędzono by mu tak strasznej śmierci.

Wiele o Ludwiku pozostaje tajemnicą

Król Ludwik XI był jednym z najbardziej buntowniczych królów Francji

Król Francji Ludwik XI zostanie zapamiętany jako jeden z najbardziej przebiegłych i nikczemnych monarchów, jakich kiedykolwiek miała Francja. Jako wyścigowiec zyskał przydomek “Król Pająk” lub “Ludwik Roztropny”. Niestety dla jego krytyków, którzy oskarżali go o tworzenie sieci spisków i konspiracji, Ludwik XI był sprytny i przebiegły. Przed śmiercią Ludwik XI wyeliminował swoich zbuntowanych wasali, rozszerzył władzę królewską i wzmocnił postęp gospodarczy swojego kraju. Dołącz do nas, aby poznać jednego z najbardziej buntowniczych monarchów Francji, króla Ludwika XI.

Król Ludwik XI był jednym z najbardziej buntowniczych królów Francji

Rozpieszczone dziecko

Król Ludwik XI urodził się 3 lipca 1423 r. w Bourges, Berry we Francji. Jako pierworodny i następca tronu swojego ojca, urodził się ze srebrną łyżeczką w ustach. Jego wychowanie można winić za to, jak sobie poradził, ale niektórzy ludzie okazali się źli, mimo że mieli “idealne” pochodzenie lub wychowanie. Ludwik dorastał jako oczko w głowie swojej matki, rozpieszczany w wygodnym domu. Jego matka, królowa Maria Andegaweńska, rozpieszczała go o wiele bardziej, niż powinno się rozpieszczać dziecko, i prawdopodobnie dlatego byli sobie tak bliscy. Z drugiej strony, Ludwik i jego ojciec nie byli ze sobą zbyt blisko. W wieku trzynastu lat Ludwik był już temperamentnym i wyjątkowo intelektualnym młodym mężczyzną. To najwyraźniej sprawiło, że jego ojciec, król Karol VII, bał się go. Ich relacje stały się pełne gniewu i pogardy.

Rozpieszczone dziecko

Louis był zamknięty do 10 roku życia

Louis był nie tylko twardy, ale i temperamentny. Swój gniew wyładowywał na ojcu i obaj zaczęli się nienawidzić. Jednak jego niechęć do ojca sięgała znacznie głębiej. Ponieważ Karol cieszył się tak złą sławą i zgromadził wielu wrogów podczas swoich rządów, jak każdy król, uwięził Ludwika w zamku Touraine przez większość jego młodości, obawiając się, że ktoś go skrzywdzi, aby dostać się do ojca. Ludwik był zamknięty w tym zamku do dziesiątego roku życia, pozbawiając go młodości i możliwości obcowania z innymi dziećmi. Nie tylko pozbawił syna młodości, ale kiedy Louis był ledwie nastolatkiem, jego ojciec zmusił go do zaaranżowanego małżeństwa.

Louis był zamknięty do 10 roku życia

Rodzina królewska i kraj były bankrutami

W 1436 r. król Karol VII zmusił Ludwika do poślubienia księżniczki Małgorzaty Szkockiej, wówczas zaledwie jedenastoletniej. To doprowadziło Ludwika do ostateczności i aby pokazać swoją pogardę i poważne niezadowolenie, wkroczył na imprezę z nienawiścią i punktem do udowodnienia. W dniu 25 czerwca 1436 r. oboje dali sobie “tak” w zamku Tours we Francji. Ślub odbył się dzień po ich spotkaniu. Tak, dobrze słyszałeś; byli zobowiązani do ślubu już następnego dnia. Ślub był sensacyjny i raczej niepokojący, ponieważ zarówno panna młoda, jak i pan młody wyglądali jak dziecięce lalki w kostiumach. Dzień był katastrofą, a Luis i jego dziecięca narzeczona byli nieszczęśliwi. Co gorsza, Charles i Louis ukrywali tajemnicę, a mianowicie prawdę o ich bogactwie, a także o bogactwie Francji.

Rodzina królewska i kraj były bankrutami

Nowożeńcy byli powodem do niepokoju

Francja była naprawdę niewypłacalna Tuż po ceremonii ślubnej Karol i jego narzeczona wyrzucili wszystkich szkockich gości, ponieważ nie mieli wystarczająco dużo pieniędzy, aby zostać po ceremonii. Kiedy szkocka rodzina odkryła tragiczną rzeczywistość, była zszokowana, ale było już za późno. Nie tylko to, ale Margaret czekała kolejna nieprzyjemna rewelacja. Król Karol miał silny pociąg do młodej Małgorzaty. Mamy nadzieję, że było to uczucie ojcowskie, ale nic nie wskazuje na naturę tego “uczucia”. To sprawiło, że Ludwik zapragnął pogardzać, a ostatecznie znienawidził swoją nową narzeczoną jeszcze bardziej. Ślub był skazany na porażkę od samego początku. Ich młodość była tak niepokojąca, że średniowieczni lekarze zalecali im unikanie konsumpcji. Marguerite postanowiła wziąć sprawy w swoje ręce.

Nowożeńcy byli powodem do niepokoju

Louis był zajęty spiskowaniem przeciwko ojcu

Nic dziwnego, że nieprzyjemne działania Ludwika i jego całkowita pogarda dla nowej żony zepsuły jej uczucia do niego. W rzeczywistości zaczęła go nienawidzić, często opowiadając się po stronie teścia. Według źródeł, Margarita również wiązała swoje gorsety tak ciasno, jak to tylko możliwe, aby uniknąć zajścia w ciążę. Louis nie był zainteresowany skonsumowaniem ich małżeństwa, ponieważ miał inne, mroczniejsze plany. Kiedy mały książę wszedł w okres dojrzewania, stał się mściwym i złośliwym złoczyńcą wobec swojego ojca. W 1440 roku sprawy między ojcem a synem stanęły na głowie i rozpętało się piekło. Szesnastoletni Ludwik poprowadził bunt przeciwko ojcu po zebraniu sympatycznej szlachty. Niestety dla Ludwika, jego żądza władzy i determinacja, by działać przeciwko ojcu, jego królowi, przyniosły odwrotny skutek.

Ludwik był zajęty spiskowaniem przeciwko swojemu ojcu

Król Karol VII wybaczył synowi jego buntowniczy czyn

Jego powstanie przeciwko ojcu było tak wielkie, że jest obecnie znane jako “La Praguerie”. Jest ono w dużej mierze pamiętane jako katastrofa. Zakończyło się pobiciem księcia Ludwika przez jego ojca. Osoby, które przewodziły wysiłkom Ludwika, nie były przygotowane na liczbę ludzi, którzy stanęli po stronie króla. Karol nie tylko pokonał swojego syna, ale także popełnił poważny błąd. Błąd polegał na tym, że oszczędził swojego syna. Mógł być słaby, ale był też ojcem, który zrobił jedyną rzecz, jaką potrafił: kochał swojego syna. Jego metody były bezwzględne i straszne, ale w tamtym czasie zrobił to dla dobra swojego kraju i rodziny. Ludwikowi udało się uniknąć aktu buntu. Król Karol wyraźnie oczekiwał, że jego syn się wycofa, ale plany Ludwika były zupełnie inne.

Król Karol VII wybaczył synowi jego buntowniczy czyn

Właśnie wtedy, gdy myślałeś, że król Karol nie może być gorszy

Było już za późno na odbudowanie ich relacji, a Ludwik nienawidził ojca bardziej niż kiedykolwiek. Ziarno nienawiści zostało zasiane dawno temu i wyrosło na ogród złośliwych spisków mających na celu jego obalenie. Ludwik był nie tylko przerażony swoim ojcem, ale także nienawidził go za to, że porzucił swoją matkę, królową Marię Andegaweńską, aby uciec ze swoją kochanką, Agness Sorel. Co gorsza, Agness okazała się być zaledwie rok starsza od Ludwika. Nie sądziliśmy, że król Karol może dać Ludwikowi więcej powodów, by jej nie lubić, ale myliliśmy się. Pomimo noszenia zawstydzających dekoltów, które odsłaniały praktycznie cały jej biust, król Karol VII uczynił Agness pierwszą uznaną królewską kochanką we Francji. Ludwik pogorszył sytuację, wywołując powszechne oburzenie.

Właśnie wtedy, gdy myślałeś, że król Karol nie może być gorszy

Wielka klątwa Jameta z Tilley

Agnes szybko zyskała władzę nad dworem, ale to tylko sprawiło, że Ludwik był bardziej zdeterminowany, by ją lekceważyć. Ludwik był tak pochłonięty życiem Agnieszki i tym, jak bardzo nią gardził, że nie myślał o tym, jak sobie radzi. Kiedy Małgorzata skończyła 20 lat, w 1445 r., zachorowała na ciężką gorączkę, która dotknęła jej płuca. Małgorzata wspomniała o dwóch rzeczach, gdy poddała się chorobie. Po pierwsze, nie mogła przestać mówić o swoim oddaniu i uczuciu do teścia, a po drugie, wspomniała o klątwie rzuconej na dziwnego mężczyznę o imieniu Jamet z Tilley. Według opowieści, Jamet oskarżył Małgorzatę o bycie “rozwiązłą księżniczką” i rzadko okazywał jej uczucia.

Wielka klątwa Jameta z Tilley

Król Karol VII wygnał go do jego własnej prowincji

Pomimo długiej historii ich konfliktu i wrogości, król Karol VII chciał gorączkowo odbudować swoje relacje z synem; jednak jedynym sposobem, aby to zrobić, było danie mu jedynej rzeczy, której król Karol VII nie był w stanie mu dać: władzy. Nic nie mogło zachwycić Ludwika bardziej niż władza. Był żądnym władzy młodym człowiekiem, który zrobiłby wszystko, aby ją zdobyć, jak się później okaże. Król Karol VII, z drugiej strony, bał się własnego ciała i krwi. W każdym razie było tylko kwestią czasu, zanim Ludwik ją przejmie. Z tak silną ambicją do rządzenia, Ludwik stał się po prostu zagrożeniem, a jego ojciec szybko wygnał go z prowincji. Król Karol wysłał swojego syna Ludwika do jego własnej prowincji, Delfinatu.

Król Karol VII wygnał go do jego własnej prowincji