Bez względu na to, jak trudno jest to zaakceptować, każdy od czasu do czasu potrzebuje niewielkiej pomocy. W takich sytuacjach nawet najmniejszy akt życzliwości, czy to ze strony przyjaciela, członka rodziny, czy zupełnie obcej osoby, może mieć znaczący wpływ. Ludzie dzielą się małymi, serdecznymi gestami, które zmieniły ich życie lub życie osób, które znają.
Te życzliwe gesty pomogły uczynić świat lepszym miejscem
Pomocne obręcze
Zauważyłem, że dziecko sąsiada ćwiczy rzut z wyskoku do gałęzi drzewa na jego podwórku. Odkąd się wprowadziłem, miałem z tyłu domu przenośną obręcz do koszykówki, która po prostu zajmowała miejsce. Podszedłem więc do niego i zaoferowałem mu obręcz za darmo. Widziałem, jak on, jego siostra, rodzice, ciotki, wujkowie, a nawet dziadek lub dwóch z czasem wykonali kilka rzutów do obręczy. Ucieszył się, gdy usłyszał, że jego rodzina zrobiła z niej tak dobry użytek.
Pomaganie obręczom
Dziękujemy za Twoją służbę
Mój kumpel i ja służymy w marynarce wojennej. Pracowaliśmy na nocnej zmianie od Wigilii do Bożego Narodzenia rano. Kiedy wyszliśmy, udaliśmy się do Waffle House, będąc jeszcze w mundurach. Nie jestem pewien, czy w ogóle pamiętaliśmy, że są święta, dopóki nie dotarliśmy na miejsce. Kiedy nadszedł czas zapłaty, nasze usta opadły na podłogę. Poinformowano nas, że trzy różne osoby zapłaciły za nasze posiłki trzem różnym gospodarzom.
Dziękujemy za waszą obsługę
Pamiątki
Ożeniłem się z moją narzeczoną na Bermudach na oszałamiającej plaży z różowym piaskiem. Mój brat był moim drużbą i był doskonały przez cały dzień. Ale wisienka na torcie pojawiła się pod koniec wieczoru, kiedy wszystkie uroczystości dobiegły końca i wszyscy byli bardzo pijani i dobrze się bawili. Podszedł i podał mi dwie szklane butelki wypełnione różowym piaskiem. Moja mina wyrażała zakłopotanie. Mówi mi, że to ten sam piasek, na którym staliśmy z żoną podczas ślubu. Jaki jest całkowity koszt? Prawdopodobnie 2 dolary, ale niech mnie diabli, jeśli nie płakałem jak dziecko. To jeden z najlepszych prezentów, jakie kiedykolwiek dostałem, a dzięki niemu moja żona i ja mamy teraz to samo miejsce, w którym się pobraliśmy, siedząc w naszym frontowym pokoju jako dekoracja.
Pamiątki
Ciepły uścisk w zimny dzień
Miałem dziewięć lat i czekałem na szkolny autobus zimą w Wisconsin. Miałem na sobie lekki płaszcz, bez czapki i rękawiczek. Przejeżdżająca obok kobieta zauważyła mnie i zatrzymała się, by dać mi koc z tyłu swojego samochodu. Pamiętam, że podziękowałem jej, ale byłem zakłopotany. Powiedziałem jej, że nie wiem, jak go zwrócę, gdy już go pożyczę. Przytuliła mnie i powiedziała, żebym się nie martwił. Wciąż mam ten koc.
Zrzut ekranu
Ja nie płaczę, to ty płaczesz
Odwiedzałem z dziećmi przyjaciół w mieście na Środkowym Zachodzie, kiedy zatrzymaliśmy się przy lodziarni. Moje najstarsze dziecko było dość entuzjastyczne, ścigało się i zachowywało jak szalone, gdy siedzieliśmy na zewnątrz. Na zewnątrz siedziała również para w średnim wieku, więc ciągle namawiałam ją, by usiadła ze mną i była cicho, aby ich nie denerwować. Gdy przygotowywaliśmy się do wyjścia, para podeszła i zapytała, czy mogą dać mojej córce kartę podarunkową do sklepu. Przez chwilę zaniemówiłem, ale potem odpowiedziałem: “Oczywiście, to bardzo miłe z waszej strony” Następnie wyjaśnili okropne wyjaśnienie. “Wiele lat temu straciliśmy córkę, która była do niej bardzo podobna”, kontynuowali, “upewnijcie się, że dostaje więcej lodów” i wyszli. Potem trochę popłakałam.
Ja nie płaczę, to ty płaczesz
Małe rzeczy
Czekałem na światłach, by przejść przez ulicę. Padał deszcz, a ja nie miałam ze sobą parasola. Nie mam nic przeciwko deszczowi, więc w tej chwili nie przeszkadzało mi to zbytnio, ale i tak było bardzo mokro. Nagle podszedł do mnie mężczyzna i przytrzymał mi parasol, gdy czekaliśmy na przejście. Nie było to nic wielkiego, ale sprawiło mi to przyjemność.
Małe rzeczy
Kawa Karma
Pracowałem w Starbucksie. Klientka przyszła o 6:30 rano, a ja zapytałem o jej samopoczucie. “Och, to już szaleństwo, a ja nawet nie zaczęłam pracy” – powiedziała. Aby ułatwić jej dzień, zaproponowałem jej darmową kawę. Kilka dni później miałem zły poranek. Była dopiero 6:30 i wszystko było już w nieładzie, ale nagle zmienił się on w najszczęśliwszy dzień w historii. Przyszła jak zwykle i zauważyła, że mam ciężki dzień. Kilka godzin później wróciła z torbą prezentów dla mnie. W środku znajdowała się piękna butelka vintage. To niesamowite, jak drobny gest może sprawić, że czyjś dzień stanie się jaśniejszy!
Coffee Karma
Podróż pierwszą klasą do Awww-ville
Moja matka umierała; mieszkała w Australii, a ja w Georgii. Mój małżonek został zwolniony z pracy, a mnie nie było stać na lot do Australii w ostatniej chwili. Osoba, którą znam tylko z forum dyskusyjnego, wykorzystała swoje mile za częste loty, aby zapłacić za moją podróż do Australii… i nie tylko to, zarezerwowała mi pierwszą klasę w obie strony.
Podróż pierwszą klasą do Awww Ville
Licencja na dziękowanie
W poniedziałkowe popołudnie wróciłem z pracy do domu i znalazłem w skrzynce list. Był zaadresowany ręcznie, a adres zwrotny był nieznany. Pomyślałem: “To nie może być nic dobrego!” Otworzyłem pocztę i znalazłem moje prawo jazdy oraz wiadomość. Zupełnie nie wiedziałem, że nie mam prawa jazdy. Musiałem je upuścić z portfela w poprzednią sobotę. Ta urocza osoba zauważyła je na chodniku, poszła do domu, napisała wiadomość, zaadresowała do mnie kopertę, ostemplowała ją i zostawiła w skrzynce pocztowej na czas przed sobotnim odbiorem. W poniedziałek był już bezpiecznie z powrotem w moich rękach, zanim zdążyłem się zorientować, że zniknął.
Licencja na dziękowanie
Edukacja nie ma ceny
14 września 1986 roku mój ojciec zostawił mnie w szkole z internatem i wręczył mi pięć dolarów w gotówce. Nigdy więcej się nie odezwał. Nigdy nie zapłacił mojego czesnego. Tak więc, zaczynając w wieku 14 lat, podjąłem każdą dostępną pracę i piąłem się w górę. Za 4 dolary za godzinę nie byłem w stanie spłacić całego rachunku, ale szkoła pozwoliła mi zostać, ponieważ byłem świetnym uczniem zarówno w klasie, jak i poza nią. Udało nam się ukończyć szkołę. Otworzyłem mój mały dyplom, spodziewając się odkryć pięciocyfrowy rachunek. Zamiast tego była tam notatka. Jej treść zmieniła moje życie na zawsze. Gratuluję ukończenia studiów. Wielu z nas, którzy w Ciebie wierzą i kochają, zapłaciło Twój rachunek. Mamy przyjemność wręczyć Ci Twój dyplom.
Nie możesz wycenić edukacji
Matka Miłosierdzia
Kiedy moja żona urodziła nasze pierwsze dziecko, kobieta, z którą dzieliła oddział podczas wczesnego porodu, zmarła. Po porodzie, zamiast zjednoczyć się ze swoim dzieckiem, moja zmęczona żona przekazała mi naszego syna i spędziła następne trzy godziny pocieszając i pocieszając biedną kobietę. Coś w macierzyństwie zdawało się ich do siebie zbliżać. Kobieta i jej mąż stali się bliskimi przyjaciółmi rodziny i mają dwójkę pięknych dzieci; nadal przypisują pomoc mojej żony w dniach następujących po porodzie martwego dziecka, zwłaszcza te trzy godziny, które pomogły im przejść przez żałobę. To był najmilszy uczynek, jakiego kiedykolwiek byłem świadkiem, wykonany przez najmilszą osobę, jaką kiedykolwiek spotkałem.
Matka Miłosierdzia
Dzieci, dzieci, wszędzie
Byłam w Target na zakupach, kiedy mojemu dziecku wybuchła pieluszka. Zabrałam ze sobą również dwulatka. W sklepie nie było toalety rodzinnej, więc musiałam skorzystać ze stanowiska do przewijania w damskiej toalecie. Moje dziecko wymknęło się spod kontroli i chętnie robiło obrzydliwe rzeczy, takie jak lizanie podłogi lub zabawa w wodzie w toalecie, co przeraziłoby każdego na świecie, z wyjątkiem bezczelnego dwulatka. Kobieta, prawdopodobnie po czterdziestce, zauważyła mój problem i porozmawiała z moim maluchem, pozwalając mi poradzić sobie z kupą, którą spowodowało moje małe dziecko. Liczyli umywalki, skakali z kafelka na kafelek i robili do siebie śmieszne miny. Prawdopodobnie trwało to tylko dwie do trzech minut, ale była to najbardziej korzystna rzecz, jaką ktoś mógł dla mnie zrobić w tej trudnej sytuacji.
Dzieci, dzieci, wszędzie
Właśnie uratowałem Ci życie, nie musisz mi dziękować
Po moim wypadku motocyklowym bezdomny rzucił wszystko i zniósł mnie z drogi. Poszedł nawet dalej. Nie mogłem w to uwierzyć. Mimo że nie miał nic, chwycił mój portfel z kieszeni, aby pomóc mi znaleźć kartę zdrowia, użył mojego telefonu komórkowego, aby zadzwonić po karetkę, zwrócił mi telefon, przekonał przechodnia, aby zaczekał ze mną, a następnie zajął się swoimi sprawami. Nigdy więcej nie widziałem tej osoby, ale zdecydowanie byłem jej dłużny.
Właśnie uratowałem Ci życie, nie musisz mi dziękować
Paczka ratowników
Pracuję dla organizacji non-profit w centrum dużej metropolii. Wielu bezdomnych mieszka na chodniku tuż przed naszymi drzwiami wejściowymi. W biurze jest nas mniej niż 25 osób, ale wielu moich współpracowników uratowało osoby w kryzysie medycznym z powodu nadużywania substancji odurzających. Dosłownie widziałem, jak wykonywali resuscytację krążeniowo-oddechową na pacjentach, których serca się zatrzymały. Żaden z nich nie jest profesjonalistą medycznym, ale wielu z nich ukończyło szkolenie CPR. Pracuję w tym biurze od prawie roku i nikt, kto potrzebował ratunku, nie zmarł pod naszą obserwacją. Raz obserwowałem, jak współpracownik i recepcjonistka pracowali nad facetem przez dziesięć minut, zanim wrócił. Nie potrafię opisać, jak wspaniali są moi współpracownicy.
Paczka ratowników
Trzy razy więcej hojności
W zeszłym roku urodziłam trojaczki, a ktoś w pracy raz w tygodniu zapewniał mi ciepły posiłek przez pierwszy rok ich życia, więc nie musiałam zawracać sobie głowy gotowaniem. Jednak podrzuca je w stylu ninja, nie chcąc się narzucać. Napisze mi, że zostawiła coś na ganku. To była jedna z najmilszych rzeczy, jakie ktokolwiek dla mnie zrobił.
Trzy razy więcej hojności
Złote serce
Jako młodzieniec sprzedałem swój rower przez Internet za 30 dolarów. Skontaktował się ze mną kupiec, więc ustaliliśmy miejsce. Nabywcą okazała się dwójka młodych ludzi na jednym rowerze, z których jeden balansował na kołkach, gdy wjeżdżali na parking. Dziecko z rowerem kupiło mój rower dla swojego kolegi, aby mogli jeździć razem. Był to najbardziej zdrowy widok, jaki kiedykolwiek widziałem i nie mogłem przestać się uśmiechać, patrząc, jak razem odjeżdżają.
Złote serce
Inny rodzaj dawstwa
Oddałem komórki macierzyste zupełnie obcej osobie. Ze względu na poufność procesu, nie miałem pojęcia, kim jest pacjentka, której oddawałem komórki, a ona również nie miała pojęcia, kim jestem. Ale potem otrzymałem straszną wiadomość. Otrzymałem od niej list, który podkreślał wpływ, jaki miałem na jej życie. Dla mnie był to wymaz z policzka zrobiony na studiach cztery lata temu, a następnie przypadkowy e-mail informujący mnie, że zostałem dopasowany do kogoś. Przeczytanie jej listu otworzyło mi oczy. Oczywiście dostarczenie komuś ratujących życie komórek macierzystych było niesamowitym doświadczeniem, ale nie wiedząc, gdzie te komórki trafią po leczeniu, czułam się trochę pusta, więc ucieszyłam się z jej wiadomości.
Inny rodzaj darowizny
Drobne gesty mogą wiele zdziałać
Kiedy zmarła moja babcia, przyjaciółka łączyła się ze mną przez FaceTime, gdy nie mogłam spać i czytała mi bajki na dobranoc. Naszym bezpiecznym słowem był “ananas” Jeśli je wypowiedziała, a ja nie odpowiedziałam, wiedziała, że śpię i mogła się rozłączyć. Dla niej mogło się to wydawać nieistotne, ale na mnie wywarło ogromny wpływ i nigdy tego nie zapomnę do końca życia.
Małe gesty mogą wiele zdziałać
Anioły w niebiosach
W październiku 2017 roku mój ojciec zachorował bardziej niż ja w innym kraju. Musiałem tam polecieć, aby go wspierać, ponieważ nikt inny się tym nie zajmował. Po zabiegu miałem zabrać go do domu. Byłam zbyt zszokowana, by wsiąść do samolotu, ale nie było innego wyjścia. Nawet dwugodzinny lot był zbyt dużym obciążeniem dla mnie, słabej i delikatnej. Czekając w kolejce na wejście na pokład, czułam zawroty głowy i panikę, ale pogorszyło się, gdy wsiadłam i odrzutowiec wystartował. Mój atak paniki przerodził się w hiperwentylację i płacz na siedzeniu. Siedziałam przy oknie z dużym mężczyzną w środku i jego córką na zewnątrz. Widząc, że płaczę, on i jego córka zamienili się miejscami. Nic ci nie jest, jesteśmy tutaj – mruknęła, chwytając mnie za rękę. Wyrzuć z siebie swoje obawy – nie będziemy cię potępiać – a wszystko będzie dobrze” Przytuliła mnie i przeprosiła, podczas gdy ja płakałam. Mój tata był hospitalizowany prawie godzinę drogi stąd, więc ona i jej ojciec zawieźli mnie do szpitala zaraz po wylądowaniu. Zaoferowali mi nawet hotel na noc lub dwie, ale miałam swoje rezerwacje. Nie wiem, co bym bez nich zrobił tamtego dnia. Dziś co jakiś czas kontaktuje się ze mną na Facebooku.
Anioły w niebiosach
Coś, za co możesz być wdzięczny
W pierwszej klasie moi rodzice borykali się z problemami finansowymi. Powiedziała innej mamie, że Święto Dziękczynienia będzie stresujące. Tydzień przed Świętem Dziękczynienia odbyła się loteria, w której można było wygrać całą kolację z okazji Święta Dziękczynienia. Nauczycielka dała każdemu uczniowi dwie karty z talii. Zanim oddała moje, powiedziała “poczekaj” i sprawdziła je. Wygrałem loterię. Zgadłbym wszystko nawet bez sprawdzania kart. Nigdy nie wygrywam.
Coś, za co możesz być wdzięczny
Nie oceniaj książki po okładce
Niezwykły akt hojności miał miejsce w szóstej klasie. Jadąc autobusem ze szkoły do domu, byłem dwa przystanki dalej. Na chodniku przed zatrzymującym się autobusem leżał mężczyzna. Kierowcy autobusu nie było w autobusie, więc wyjrzałem na zewnątrz i zobaczyłem naszego miłego kierowcę autobusu, który pospieszył, sprawdził puls i wezwał karetkę. Najgorsze było to, że inni pasażerowie mojego autobusu byli nieuprzejmi, twierdząc, że mężczyzna był uzależniony i pomaganie mu nie miało sensu. Kierowca naszego autobusu poprawił nas następnego dnia po usłyszeniu plotek. “Wczorajszy mężczyzna doznał wstrząsu cukrzycowego, a nie przedawkował” Został uratowany przez nią dwukrotnie. Nigdy nie poznasz czyjejś historii, dopóki nie zapytasz.
Nie oceniaj książki po okładce
Dobrzy sąsiedzi
Byliśmy w podróży poślubnej i nie mieliśmy zbyt wiele pieniędzy, ale mimo to mogliśmy zatrzymać się w naszym ulubionym zajeździe w naszym ulubionym nadmorskim miasteczku. Ktoś odkrył, że jesteśmy nowożeńcami i anonimowo zapłacił za nasz pobyt. Po prostu coś drobnego, co zrobiło ogromną różnicę w naszym życiu. Pewnego dnia zamierzam odwdzięczyć się w tym samym miejscu.
Dobrzy sąsiedzi
Wędrówka ku przyjaźni
Kiedy mój ojciec był na studiach, jego samochód zepsuł się pewnej nocy na poboczu stosunkowo spokojnej drogi. Pierwszy facet, który przejeżdżał obok, zatrzymał się i podwiózł mojego ojca na stację benzynową. Okazało się, że osoba, która odebrała mojego ojca, uczęszczała do tego samego college’u, więc zaczęli się spotykać. Prawie 40 lat później pozostali bardzo dobrymi przyjaciółmi.
Wędrówka do przyjaźni
Gwiezdni nauczyciele
Jestem epileptykiem. Raz miałem poważny atak podczas szkolnego apelu. Kiedy się obudziłem, pierwszymi osobami, które zobaczyłem, byli mój nauczyciel angielskiego, który uśmiechnął się i zapewnił mnie, że wszystko będzie dobrze, oraz mój nauczyciel zdrowia, który najwyraźniej jako pierwszy pospieszył i przyniósł mi leczenie. Po napadzie byłam bardzo roztrzęsiona, zaczęłam płakać i krzyczeć: “Przepraszam” Mój nauczyciel uciszył mnie i pomógł mi zejść z trybun. Mój nauczyciel zdrowia, nauczyciel angielskiego, dyrektor chóru i szkolny doradca pozostali ze mną, dopóki nie znalazłem się w karetce. Później moja instruktorka angielskiego wysłała mi uroczy filmik, na którym ona i cała jej rodzina życzą mi powodzenia. Byłem bardzo wdzięczny za całą pomoc!
Gwiezdni nauczyciele
Historia Kopciuszka
Nieumyślnie znalazłam suknię ślubną za 60 dolarów, którą pokochałam na trzy tygodnie przed ślubem. Dzwoniłam wszędzie, ale nikt nie pomógł mi wprowadzić zmian. Byłam wściekła. Rozmawiałam o tym ze współpracownikiem podczas przerwy na lunch w szpitalu, kiedy pielęgniarka z centrum onkologii powiedziała: “Zajmuję się przeróbkami!” Chcę to zobaczyć!” Zdumiony zapytałem ją o cenę. Odpowiedziała: “Eh, 50 dolarów” To bardzo przystępna cenowo przeróbka sukni ślubnej. Umawiamy się, że przyniosę ją w przerwie na lunch następnego dnia po tym, jak zaakceptuję jej ofertę i zdobędę jej numer. Jej celem była perfekcja, więc dopasowywała mnie wiele razy. Częściowo kupiła dodatkowy materiał. Poznałem jej sekret. Rozmawialiśmy o naszym życiu, a ona powiedziała, że jej matka zmarła tej zimy. Szyły razem, a ten projekt zbliżył ją do mamy. Z uśmiechem wręcza mi sukienkę, gdy ją odbieram. Proponuję jej pieniądze, ale odmawia. Mówi, że to dla jej matki. Obie płakałyśmy, a ja się załamałam. Przyrzekłem, że przekażę jej dobry uczynek.
Historia Kopciuszka
Jak pędzący pocisk
Kiedy miałam dziewięć lub dziesięć lat, spóźniłam się na autobus szkolny. Ten ogromny facet podniósł mnie i poszedł w kierunku autobusu, krzycząc, próbując zmusić go do zatrzymania się. W końcu się zatrzymał, a on zanurzył mnie w nim; nie mogłem nawet podziękować. A byłem pulchny, nie mniej.
Jak pędzący pocisk
Co mogło być
Kiedy miałam szesnaście lat, nieznajomy zrobił różnicę. Pracowałem w mrożonym jogurcie i często musiałem zamykać późno (o 22:00 lub 23:00) bez kierownika, przełożonego lub współpracownika. Pewnej nocy, pięć minut przed zamknięciem, kobieta, która pracowała obok w klinice weterynaryjnej, przyszła po mrożone jogurty. Gdy płaciła, wszedł inny mężczyzna, ale wydawał się dość podejrzany, po prostu przechadzając się i niczego nie kupując. Kobieta delikatnie zapytała, czy jestem sama, a kiedy odpowiedziałam, że tak, skinęła głową i podeszła ze mną do kasy. Po tym, jak zdała sobie sprawę, że nie zamierza odejść, mężczyzna wyszedł, nie kupując ani nic nie mówiąc. Podziękowałem jej i zamknąłem sklep. Często zastanawiam się, co by się stało, gdyby nie została ze mną i cieszę się, że tak się stało.
Co mogło być
Prawdziwy dobry facet, bez zobowiązań
Kiedy miałem 18 lat, poszedłem z kuzynką do klubu nocnego na przedmieściach. Pokłóciłyśmy się, a ona zostawiła mnie samą bez pieniędzy i z rozładowanym telefonem. Facet, którego widywałem od jakiegoś czasu, odkrył mnie płaczącego na chodniku i zaoferował mi swoją kanapę i pieniądze na autobus rano. Pojechaliśmy więc taksówką do jego domu, a jego matka była miła. Jednak następnego ranka sytuacja uległa poprawie. Następnego dnia zdecydował się zabrać mnie do domu zamiast zostawić na dworcu autobusowym. 50 minut jazdy. Nigdy nie próbował mnie poderwać; po prostu tam był, jak na dobrego faceta przystało. Nie, nie zdobyłam jego numeru. Jednak powinnam była. Głupia ja.
Po prostu dobry facet, bez zobowiązań
W płomieniach
Moi rodzice spotkali kiedyś pewną kobietę podczas podróży i zaczęli z nią rozmawiać. Opowiedziała im straszną historię. Niedawno spłonął jej dom, jej mąż odszedł, a ona nie miała w pobliżu żadnej rodziny ani przyjaciół. Płakała przed hotelem moich rodziców, stojąc wokół swojego samochodu z dziećmi, nie wiedząc, co robić. Uciekli z płonącego domu tylko w ubraniach, które mieli na sobie. Dzieci nie miały butów, ona była ubrana w koszulę nocną i nie miała pojęcia, co będzie robić przez kilka dni, zanim będzie mogła zadzwonić do dalekich krewnych i szukać pomocy. Moi rodzice mieli furgonetkę pełną rzeczy z podróży, w tym ubrania dla moich siostrzenic i siostrzeńców. Pozwolili jej dzieciom poszukać butów i koszulek, dali im całe jedzenie w lodówce, z którą podróżowali, wręczyli jej wszystkie czeki podróżne, które mieli, a potem tata wszedł do środka, by zapłacić za tygodniowy pobyt w hotelu.
W płomieniach
Co się odwlecze, to nie uciecze
Miałem 16 lat i jechałem do mojej dziewczyny w deszczowe sobotnie popołudnie. Przede mną jechał mężczyzna i kiedy próbował wjechać na chodnik, kompletnie się rozbił. Wjechałem na najbliższy podjazd i zauważyłem, że jego rower był rozbity, a ramię krwawiło. Zapakowałem jego rower do bagażnika, podałem mu moją starą bluzę, by zakryć zakrwawione ramię, i odwiozłem go do domu. Kiedy go podwiozłem, wręczył mi swoją wizytówkę. Okazało się, że był dentystą w pobliskim ośrodku badawczym. Cofnij się do czasu, gdy miałem 19 lat i ten sam człowiek usunął mi zęby mądrości za darmo w ramach “eksperymentu badawczego” Nie jestem pewien, czy potrzebowali zębów mądrości do eksperymentu, ale to po prostu pokazuje, że dobre rzeczy przychodzą do dobrych ludzi.
Co się kręci, to się kręci
Dziecięca uprzejmość
Nadzorowałem dzieci na obozie letnim w muzeum. Miałem w grupie bogatego dzieciaka. Do zabawy spakował ogromną zabawkę Megazord Power Rangers. Płakałem, gdy zrobił coś pięknego. Inny dzieciak z mojej grupy potknął się, zranił w kolano i płakał. Kiedy sprzątałem krew, pierwszy młodzieniec zapytał: “Lubisz wilki?”, gdy zobaczył koszulkę płaczącego dziecka z wilkiem. Szlochający dzieciak odpowiedział: “Tak… bardzo” Zamożny dzieciak odłamał prawą nogę swojego Megazorda. Zamienił go w fioletowego wilka, gdy patrzyliśmy. Wręczył go drugiemu dziecku, aby go zatrzymało, ponieważ mu się podobał. Dziecko przestało płakać i uśmiechnęło się. Później zostali najlepszymi kumplami.
Kinder Kindness
Jeden dzień stania
Pewnej nocy w barze przypadkowy facet powiedział mi, że następnego dnia ma operację i nie ma jak dojechać. Znalazłem go jedzącego w barze przed godziną graniczną. Jego zapasowy kierowca zawiódł po tym, jak jego dziewczyna odeszła i przeprowadziła się. Zubożały mężczyzna potrzebuje pomocy. Po zawiezieniu go tam, siedzeniu z nim przed wejściem, zadzwonieniu do jego rodziców, gdy wyszedł, czekaniu z nim na rekonwalescencji, odebraniu leków pooperacyjnych, odwiezieniu go do domu i upewnieniu się, że wszystko z nim w porządku, odjechałem. W tej chwili wydawało się to nieistotne. To, że więcej go nie zobaczysz, jest w porządku.
One Day Stand
Monkey Business
Skończyłem 13 lat i jestem bezdomny wraz z moją rodziną. Mój najmłodszy brat również cierpi na autyzm. Sąsiednia jadłodajnia otwierała się o 11 rano, a my czekaliśmy na lunch. Po przybyciu na miejsce o 6 rano, byliśmy blisko drzwi, a przed nami było zaledwie 20 osób. Mój ojciec wrócił po przyprowadzeniu mojego młodszego brata na kolejny spacer, ponieważ walczył i gryzł się z frustracji. Po kilku kolejnych minutach w kolejce przekroczył swój mały 9-letni limit i tracił panowanie nad sobą. Ludzie obserwowali jego zamieszanie. Dwóch mężczyzn miało na sobie podarte koszulki, połatane dżinsowe kamizelki i mnóstwo pamiątek po weteranach z Wietnamu. Każdy z nich miał stary, brudny plecak lub worek na śmieci ze wszystkimi swoimi rzeczami. Poruszający się na wózku inwalidzkim mężczyzna bez nogi obserwował frustrację mojego brata. Ojciec odczepił swoją jedyną cenną rzecz po tym, jak moja matka ponownie przeprosiła, że ma ciężki autyzm. Było nas dwoje rodziców i troje małych dzieci, spalonych słońcem Florydy i bez domu. Na kierownicy wózka inwalidzkiego miał pluszową małpkę. Była to jego jedyna czysta rzecz. Mój młodszy brat od razu ją chwycił i przytulił, uspokajając się. Jego słowa – “Wygląda na to, że przyda mu się bardziej niż mnie” – pozostaną ze mną. Dał zrozpaczonemu maluchowi jego jedyną ukochaną rzecz. Staram się odwdzięczać, kiedy tylko mogę, ale nie mogę spłacić tego jednego czynu.
Małpi interes
Świąteczny cud
19 lat. Doświadczyłem tego kilka dni temu. Podczas zamawiania jedzenia w restauracji zauważyłem, że kelnerka płacze. Zapytałem, co się stało, a ona powiedziała, że kilku klientów odleciało bez płacenia 20 minut przed moim przybyciem. Powiedziała, że prawdopodobnie zostanie to potrącone z jej wypłaty i może zostać zwolniona, jeśli zaalarmuje kierownictwo. Miała też dzieci i zbliżały się święta Bożego Narodzenia. Potrącenie z wypłaty było ostatnią rzeczą, jakiej potrzebowała. Po jedzeniu zapłaciłem rachunek, zostawiłem 50 dolarów napiwku (wszystko w portfelu) i życzyłem jej “Wesołych Świąt” Uciekłem z restauracji, zanim się obejrzała i nigdy nikogo o tym nie poinformowałem.
Świąteczny cud
Nadrabianie straconego czasu
Moje urodziny w dzieciństwie były kiepskie. Nie byliśmy bez środków do życia, ale moi rodzice mówili: “Jedziemy na Hawaje na twoje urodziny…” Byłem zachwycony, dopóki nie powiedzieli: “Och, przepraszam, nie ty, tylko twój ojczym i ja” To był ból serca 12-latka. Odkąd moja kochana żona to odkryła, robi wszystko, by moje urodziny były wyjątkowe. Zrobiła wszystko, co w jej mocy, od niespodziewanej podróży do San Diego z północnej Kanady, by zjeść sushi w Nobu, po imprezę niespodziankę z moimi przyjaciółmi, mimo że mieszkamy i pracujemy w różnych miejscach. Dzięki niej moje ostatnie siedem urodzin z nawiązką wynagrodziło mi wszelkie rozczarowania z dzieciństwa.
Nadrabianie straconego czasu
Przyjaciel w potrzebie
Mój tata po latach ponownie nawiązał kontakt z kolegą z liceum. Dowiedział się, że mężczyzna chorował na raka, nie miał rodziny poza dzieckiem na studiach w innym stanie i był praktycznie sam w swojej walce. Mój tata zaczął zabierać go na spotkania i posiłki, aby go zająć i pomóc mu. Zorganizował, jak przyjmować jego absurdalną liczbę leków, które miały różne pory i potrzeby, ponieważ było ich około 18. Po śmierci kumpla mój tata pomógł synowi w ostatnich przygotowaniach. Tata jest moim bohaterem. Staram się naśladować jego hojność.
Przyjaciel w potrzebie
Paxton w pokoju
Mój mąż i ja adoptowaliśmy Paxtona, doga niemieckiego. Szybko stał się naszym pierwszym dzieckiem. Pax podróżował z nami wszędzie, nawet na święta i wakacje. Pax był bardziej ludzki niż większość ludzi, których spotkałam. Pomimo mojej depresji, przytulał mnie, kochał wszystkich, nawet koty, i przez lata spał ze swoją zabawkową żabą. Paxton zmarł nagle na atak serca w zeszłym roku. Po powrocie do domu znaleźliśmy go na podłodze w salonie. Mój mąż i ja byliśmy zdruzgotani. Nie możemy mieć dzieci, a Pax był naszym dzieckiem. Straciłam matkę, babcię i wujka 18 miesięcy przed śmiercią Paxa. Coś mnie złamało. Nie mogłam funkcjonować. Tydzień wolnego w pracy. Po powrocie znalazłam na biurku kopertę. Płakałam nad jej zawartością. Karta z podziękowaniami dla lokalnego schroniska dla zwierząt. Mój współpracownik przekazał im 150 dolarów w imieniu Paxtona. Byłam w szoku. Nie spodziewałam się, że ktokolwiek zrozumie, że był psem i był dla mnie jak dziecko. Ten miły gest był bardzo potrzebny. Nigdy się nie dowie, jak bardzo nam zależało.
Paxton w pokoju
Cud Bożego Narodzenia
Kiedy miałem pięć lat, moja matka była niezamężna i uczęszczała do szkoły pielęgniarskiej. Była biedna i mieszkaliśmy w skromnym mieszkaniu z jedną sypialnią. Pewien starszy Grek z naszego apartamentowca przebrał się w Wigilię za Świętego Mikołaja i przyniósł mi prezenty. Pamiętam, jak mówił: “Ho ho ho!” Wesołych Świąt, z tym wspaniałym greckim akcentem. To było jedno z moich ulubionych wspomnień z dzieciństwa.
Zrzut ekranu (1)
Podwójne życie
Mój wujek był cichy. Mieszkał daleko w małym miasteczku i nie był zbyt często obecny. Zmarł i wiele osób przyszło na jego pogrzeb. Znacznie więcej niż się spodziewano. Odkryli, że spędzał dużo czasu pomagając, odwiedzając seniorów, pacjentów hospicjum, bank żywności itp. Nic nie powiedział nikomu, kogo znał. Wszyscy z tych organizacji wolontariackich i innych, którym pomagał, uczestniczyli w jego pogrzebie. Kolejki do wejścia na pogrzeb rozciągały się kiedyś za drzwiami i wokół bloku. Odpoczywaj spokojnie, wujku. Dobrze się spisałeś.
Podwójne życie